Ovaj pregled daje osnovne informacije o viznom režimu koji važi između drugih država i Crne Gore. Izaberite državu iz izbornika za pristup informacijama.

Obaviještenja navedena na ovim stranicama su opše informacije podložne promjenama, te se preporučuje da se prije putovanja u druge države zatraže dodatne informacije u nadležnom diplomatsko-konzularanom predstavništvu te države u Crnoj Gori, odnosno u drugoj zemlji.

Zahtjev za izdavanje vize crnogorski državljanin podnosi diplomatsko-konzularnom predstavništvu zemlje u koju namjerava da putuje. Ako zemlja nema diplomatsko-konzularno predstavništvo u Crnoj Gori, zahtjev se podnosi njenom nadležnom diplomatsko-konzularnom predstavništvu u inostranstvu.

Obrasci zahtjeva  za vize mogu se naći na sajtovima ambasada i ministarstava vanjskih poslova dotičnih zemalja.

PUTOVANJA BEZ VIZA ZA DRŽAVLJANE CRNE GORE

Odlukom Savjeta ministara Evropske Unije državljani Crne Gore, od 19. decembra 2009. godine, mogu da putuju bez vize u zemlje članice EU i tri države koje nijesu članice EU, ali jesu  Šengen zone.

 Bezvizni režim važi za sve članice EU (Austrija,  Belgija, Bugarska Danska, Finska, Francuska, Njemačka, Italija, Grčka, Kipar, Luksemburg, Holandija, Portugal, Rumunija. Španija, Švedska, Češka, Poljska, Estonija, Latvija, Litvanija, Mađarska, Malta, Slovačka i Slovenija), izuzev Velike Britanije i Republike Irske, koje nijesu u Šengen zoni, kao i za Švajcarsku, Norvešku i Island (zemlje koje su pristupile Šengen zoni).

 Za informacije o zahtjevima za vizu koja je potrebna državljanima Crne Gore za ulazak u Veliku Britaniju i Irsku, potrebno je kontaktirati diplomatsko-konzularna predstavništva tih zemalja.

 Odluka o viznoj liberalizaciji odnosi se na ulazak i boravak do 90 dana u roku od šest mjeseci, u cilju turističke posjete, poslovnog boravka, posjete rodbini i prijateljima, službenih sastanaka i sl. U navedenom periodu može se boraviti neprekidno ili ulaziti više puta, ali se ne smije prekoračiti ukupni period boravka od 90 dana (taj period počinje od trenutka kada se prvi put uđe na teritoriju u okviru perioda od šest mjeseci, npr. ukoliko se u neku zemlju šengenskog prostora uđe 1. januara, sljedeći period od šest mjeseci počinje da se računa od 1. jula). Ukoliko se u Šengen zoni provede 90 dana tokom jednog putovanja, odnosno neprekidno, potrebno je da protekne 90 dana da bi se ponovo putovalo i boravilo u Šengen zoni.

 Vizna liberalizacija ne omogućava da se u zemljama Šengen zone boravi radi zapošljavanja, rada, studiranja ili bilo kojeg boravka dužeg od 90 dana.  U tom slučaju neophodno je aplicirati za dobijanje vize za duži boravak ili boravišne dozvole kod diplomatsko-konzularnih predstavništava države koja je odredište. Rad ili boravak u šengenskim zemljama bez odgovarajuće nacionalne boravišne ili radne dozvole je nezakonit.

 Ukoliko se prekorači propisani rok za boravak, ulazi se u prekršaj  i podliježe naplati odgovarajuće kazne, a može se izreći i mjera zabrane daljeg ulaska.

 Za ulazak u navedene zemlje neohodan uslov je posjedovanje biometerijskog pasoša, koji se u Crnoj Gori izdaje od 5.maja 2008. godine.

 Crnogorski građani koji nemaju biometrijski pasoš mogu da putuju i borave u zemljama Šengen zone, ako u starom (plavom pasošu) imaju validnu Šengen vizu, zaključno sa 31. decembrom 2009. godine.

 Shodno opštim uslovima za ulazak u zemlje EU, odnosno Šengen zone, koji se primjenjuju na državljane svih trećih zemalja, od crnogorskih državljana se na granici, osim biometrijskog pasoša, može tražiti da ispune i sljedeće uslove:

-          preciziraju mjesto boravka (tj. da pokažu pozivno ili garantno pismo, turistički vaučer, hotelsku rezervaciju ili navedu adresu na kojoj će boraviti);

-          posjeduju dokaz o dovoljnim novčanim sredstvima za predviđeni boravak, tranzit i povratak u matičnu državu, u gotovini ili na kreditnim karticama (novčani iznosi se od zemlje do zemlje kreću od 40 do 70 eura po danu boravka);

-          da u Šengenskom informacionom sistemu (SIS) protiv njih ne smije biti zabilježena mjera zabrane ulaska;

-          da se prije namjeravanog ulaska u Šengen zonu u istoj nijesu već zadržavali više od 90 dana u periodu od šest mjeseci;

-          da ne smiju predstavljati opasnost za javni red i mir, unutrašnju bezbjednost, javno zdravlje ili međunarodne odnose bilo koje članice EU.

 Preporučuje se i posjedovanje  putničkog zdravstvenog osiguranja. Za putničke automobile neophodno je posjedovanje odgovarajuće opreme, zelenog kartona i saobraćajne dozvole, odnosno dozvole za upravljanje vozilom u inostrantvu.

 Da li će dokazi o ispunjenju ovih uslova biti zatraženi zavisi od procjene graničnih organa zemlje u koju se ulazi.

 Ukoliko državljani ne ispunjavaju navedene uslove, njihov ulazak može biti odbijen. Odbijanje ulaska ne znači trajnu zabranu, već važi do ispunjenja svih propisanih uslova za ulazak u zemlje Šengen zone (član 5 Šengenskog sporazuma).

 Preporučujemo da se crnogorski državljani prije odlaska u inostranstvo informišu kod diplomatsko-konzularnih predstavništava zemalja u koje namjeravaju da putuju ili Sektora za konzularne poslove i dijasporu MIP-a Crne Gore o navedenim uslovima, i pripreme odgovarajuću dokumentaciju koja se može zahtijevati prilikom prelaska granice i ulaska u zemlje Šengen zone.

Boravak u Šengen zoni imaoca Šengen vize tipa "D"

 Savjet EU usvojio je, 22. marta 2010. godine, izmjenu Uredbe br. 562/2006, kojoj je državljanima trećih država, koji posjeduju vizu za duži boravak (vizu "D") u jednoj od zemalja EU, omogućeno slobodno kretanje u zoni Šengena pod istim uslovima, kao i imaocima dozvole boravka u tim zemljama. Svi oni koji posjeduju tzv. nacionalne vize tipa "D" za duži boravak, mogu putovati u druge zemlje Šenegen zone ili tranzitirati preko njih na putu do zemlje porijekla, pto prije ove odluke nije bilo moguće, do tri mjeseca u periodu od šest mjeseci.

Viza za duži period će važiti do godinu dana, a nakon toga će biti neophodno da se, ukoliko se želi boraviti duže, ova viza zamijeni dozvolom boravka u zemljama Šengena.

Ova odluka se neće primjenjivati u Velikoj Britaniji i Irskoj, koje nijesu potpisnice Šengenskog sporazuma, kao i Kraljevini Danskoj, koja u roku od šest mjeseci treba da odluči da li će ove izmjene unijeti u svoje zakonodavstvo.

Odluka je stupila na snagu 5. aprila 2010. godine.